ATTANASIO
Οικονομική - Κοινωνική - Πολιτική Ανάλυση & Σχόλια ...από εμάς κι' εσάς.Οι φίλοι του ATTANASIO βρίσκονται και συνεχίζουν εδώ !
Λίγα λόγια για εμένα
*οικονομικά και κοινωνικoπολιτικά άρθρα, από ομάδα φίλων.Εσάς τους ίδιους !
(διαβάστε περισσότερα)
2008 - 2017, νέες διαπραγματεύσεις
Σύνδεσμοι


4098 αναγνώστες
Σάββατο, 13 Μαΐου 2017
11:51

Ο Μιχάλης Σάλλας πήρε την Παγκρήτια Τράπεζα

Γίνεται ο νέος ισχυρός άνδρας στην Παγκρήτια Τράπεζα

H Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μέσω του SSM, έδωσαν το πράσινο φως στην είσοδο της Lyktos Participations - με ποσοστό 21,49% - ως Στρατηγικού Επενδυτή, στο Μετοχικό Κεφάλαιο της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας.

Μετά την έγκριση της ειδικής συμμετοχής της Lyktos Participations στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα με 21,49%, ο πρόεδρος της Lyktos Μιχάλης Σάλλας δήλωσε:

«Η συμμετοχή μας στην Παγκρήτια αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της εμπιστοσύνης μας στην Οικονομία της Κρήτης, στη δυναμική των Συνεταιριστικών Τραπεζών αλλά και στις προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας συνολικότερα. Άμεσος στόχος μας είναι να στηρίξουμε τη Διοίκηση της Τράπεζας στην εκπόνηση ενός σχεδίου ανάπτυξης των δραστηριοτήτων του πιστωτικού ιδρύματος για την περαιτέρω ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, την προάσπιση των συμφερόντων των 84.000 μεριδιούχων-μετόχων μας και την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας».

Στόχος ο 5ος πόλος

Η είδηση κυριάρχησε στα ΜΜΕ και ειδικότερα το έγκυρο τραπεζοοικονομικό site bancingnews γράφει μεταξύ άλλων :

Μετά από μια περίοδο τυπικών ελέγχων από την Τράπεζα της Ελλάδος και τον SSM ο Μιχάλης Σάλλας έλαβε τις εγκρίσεις για να αποκτήσει το 21,5% της Παγκρήτιας Τράπεζας.

Ο Μιχάλης Σάλλας επανατοποθετείται στο banking με στόχο να δημιουργήσει μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια ένα ισχυρό τραπεζικό όμιλο με πανελλαδική εμβέλεια, να δημιουργήσει τον 5ο πόλο.

Παίρνοντας και τυπικά την άδεια ο Μιχάλης Σάλλας ο κορυφαίος έλληνας τραπεζίτης αποκτάει τραπεζικό βραχίονα διευρύνοντας τις δραστηριότητες του.

Επανατοποθετείται στο banking με στόχο όχι απλά να αποκτήσει μια μετοχική συνεργασία ως στρατηγικός επενδυτής στην Παγκρήτια αλλά να δημιουργήσει μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια ένα ισχυρό τραπεζικό όμιλο με πανελλαδική εμβέλεια.

Ο Σάλλας που έχει αποδείξει τις ικανότητες του στην συγκέντρωση τραπεζών και στην δημιουργία μεγαλύτερων σχημάτων με στόχο την δυναμικότερη παρέμβαση στην οικονομία είναι προφανές ότι δεν θα μείνει μόνο στο 21,5% της Παγκρήτιας.

Π.χ. μια συγχώνευση και άλλων συνεταιριστικών τραπεζών ή άλλων μικρών τραπεζών στην Ελλάδα που έχουν εξυγιανθεί θα μπορούσε σε 2-3 χρόνια να δημιουργηθεί ο πέμπτος πόλος στο ελληνικό banking.

Σε βάθος εύλογου χρόνου στην Ελλάδα θα υπάρχουν 4 συστημικές τράπεζες και ο πέμπτος πόλος ένα νέο τραπεζικό σχήμα που θα προκύψει από οργανική ανάπτυξη, εξαγορές, μεγάλη αύξηση καταθέσεων, ενδυνάμωση από οικονομικούς παράγοντες της χώρας που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητες του Μιχάλη Σάλλα.

.Ο Σάλλας τα επόμενα 2 χρόνια, θα μαζέψει όλο το χρήμα, Κρητικών, εφοπλιστών κλπ. καταθετών.

 

Ο Μιχάλης Σάλλας πήρε την Παγκρήτια Τράπεζα

   
  •  

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
3 ψήφοι

 Εκτύπωση
2551 αναγνώστες
Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017
17:07

 

Ολοι πλέον γνωρίζουν πως η πορεία των πραγμάτων είναι προδιαγεγραμμένη.Γι αυτό το λόγο η μισή Ελλάδα απέχει από  τα πάντα (εκλογές κλπ).Η χώρα μας εντός του 2017 δεν θα αποκτήσει την πιστωτική αξιοπιστία που θα της δώσει πρόσβαση στις αγορές χρήματος. Η Γερμανία μετά τις εκλογές του προσεχούς Σεπτεμβρίου, με κοινοβουλευτική σημαντική παρουσία των ευρωσκεπτικιστών στη Γερμανική Βουλή και την εξ αντανακλάσεως εσωστρέφεια στην πολιτική των άλλων κομμάτων, ενδέχεται να αρχίσει να επανεξετάζει τη θέση της έναντι του Ευρώ και οπωσδήποτε τη στάση της απέναντι στη στήριξη των οικονομιών των χωρών του Νότου της Ε.Ε. Για τη χώρα μας, οι Γερμανοί πολιτικοί, γνωρίζοντας ότι το χρέος μας δεν είναι "βιώσιμο" και έχοντας πετύχει να έχουν στο μεταξύ ξεπουληθεί τα "ασημικά" της χώρας, δεν νομίζω να δώσουν ένα νέο δάνειο στο πλαίσιο ενός 4ου μνημονίου, οπότε θα μας προτείνουν την λύση του διπλού νομίσματος και έξοδο προσωρινή από την Ευρωζώνη. Θέλω να πιστεύω ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θα ενδώσει σε αυτήν την καταστρεπτική για την χώρα μας επιλογή και θα προτιμήσει την έξοδό μας από την Ευρωζώνη και το Ευρώ. Έτσι η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα θα γίνει και χωρίς έναν ακόμη διχασμό σε "ευρωλιγούριδες" και "δραχμολάγνους". Και αυτό θα είναι πολυ μεγάλο κέρδος για την χώρα. Βέβαια η πορεία στο εξής δεν θα είναι εύκολη, όμως έστω και εξαναγκασμένοι, θα είμαστε μεν φτωχοί θα αποκτήσουμε όμως την αξιοπρέπειά μας πολύ σημαντικό για την περαιτέρω ιστορική μας πορεία..

-Μάρτιος '17 και δεν έγινε ακόμη η 2η Αξιολόγηση, σκέψου πότε θα γίνει η 3η Αξιολόγηση (για την οποία κανείς δεν μιλά στο λαό).Πότε θα ενώσουν τις δυνάμεις τους οι εναπομείναντες Ελληνες πολιτικοί που ενδιαφέρονται για την Ελλάδα και τους Ελληνες και όχι για την εναλλαγή της εξουσίας.?

-Μετά το φθινόπωρο '17, δηλ μετά τις Γερμανικές εκλογές, θα έχουμε μία Ευρώπη 2 ταχυτήτων.Αραγε ποιός πιστεύει ακόμη ότι η Ελλάδα θα ανήκει στην Ευρώπη που θα τρέχει με υψηλούς ρυθμούς.?

Υπάρχει κανείς .?

Ακούει κανείς.?

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2580 αναγνώστες
Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016
12:33

ΔΝΤ : «δεν φταίω εγώ» για την Ελλάδα. Αυτή είναι μια θεμελιώδης παραβίαση του ιδρυτικού σκοπού του


Peter Doyle - Διεθνής μακροοικονομολόγος, πρώην senior manager του ΔΝΤ
.

Η αλήθεια ανάποδα
.


.


Το ΔΝΤ λέει πως βλέπει θετικά έναν στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 1,5% του ΑΕΠ για την Ελλάδα από το 2018 και μετά. Οι ισχυρισμοί για το αντίθετο παρουσιάζουν την αλήθεια ανάποδα.

Αλλά το ΔΝΤ επίσης θέλει μέτρα για την επίτευξη στόχων του 3,5% του ΑΕΠ για το 2018 και μετά που θα είναι αξιόπιστα και θα ψηφιστούν άμεσα.

Λοιπόν, τι γίνεται;

Το ΔΝΤ λέει ότι εξαναγκάστηκε σε αυτή την αντίφαση εξαιτίας της συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων το 2015. Ωστόσο, αυτή η δικαιολογία δεν βγάζει νόημα στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ελλάδας.

Επειδή το ΔΝΤ δεν δημιουργήθηκε απλά για να αντιτίθεται σε μακροοικονομικές πολιτικές που είναι πολύ «χαλαρές», αλλά επίσης για να αντιτίθεται σε πολιτικές που είναι πολύ «σφιχτές». Γενικά μιλώντας, έχει πολλά εργαλεία για να επιτύχει το πρώτο, αλλά σχεδόν κανένα – πέρα από τις εκκλήσεις- για το δεύτερο. Αυτό είναι το γνωστό ζήτημα της ασυμμετρίας στην πολιτική του ΔΝΤ και τη προκατάληψη περί παγκοσμίου αποπληθωρισμού.

Αλλά στη μοναδική περίπτωση της Ελλάδας, τώρα, το ΔΝΤ έχει ένα ισχυρό εργαλείο για να αντισταθεί στις υπερβολικά «σφιχτές» πολιτικές. Οι Ευρωπαίοι δανειστές θέλουν επίσημη και πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Οπότε αν το ΔΝΤ βλέπει τις πολιτικές τους ως πολύ «σφιχτές», μπορεί απλά να πει «όχι» στο αίτημά τους. Αυτό θα προκαλούσε, τουλάχιστον, επανεξέταση αυτών των πολιτικών.

Και, σε διεθνές πλαίσιο, το ΔΝΤ καλείται να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Η άνοδος των λαϊκιστικών δυνάμεων σε πολλά μέρη της Ευρώπης και αλλού αντικατοπτρίζει, εν μέρει, τις πολύ «σφιχτές» πολιτικές. Αυτές οι τάσεις προαναγγέλλουν κρίση, κάτι που το ΔΝΤ δημιουργήθηκε για να αποτρέψει.

Οπότε θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί πως το ΔΝΤ θα έσπευδε να εκμεταλλευτεί αυτή τη σπάνια ευκαιρία να είναι τόσο σκληρό απέναντι στις πολύ «σφιχτές» πολιτικές όσο απέναντι στις πολύ «χαλαρές». Αυτό θα ενίσχυε τον ισχυρισμό του περί ίσης αντιμετώπισης και θα προέβαλλε εντόνως τους ευρύτερους προβληματισμούς σχετικά με τις συνέπειες τέτοιων λαθών πολιτικής.

Αλλά όχι. Αντ’αυτού, έχει υιοθετήσει αυτή τη γραμμή, τύπου «δεν φταίω εγώ» για την Ελλάδα. Αυτή είναι μια θεμελιώδης παραβίαση του ιδρυτικού σκοπού του. 

Και το ευρύτερο λαϊκιστικό κίνημα είναι μια προειδοποίηση για τις δραματικές συνέπειες που επέρχονται όταν τέτοιο θεσμοί παραβιάσουν τους ιδρυτικούς σκοπούς τους.

Η αποτυχία του ΔΝΤ δεν σταματά εδώ. Οι κύριοι Τόμσεν και Όμπστφελντ λένε πως οι συντάξεις, η έλλειψη στοχευμένων παροχών ανεργίας και η ασύμμετρη επιβάρυνση της ατομικής φορολογίας εμποδίζουν τις ελληνικές δυνατότητες ανάπτυξης και πρέπει να αλλάξουν («εκσυγχρονιστούν»). Αλλά ούτε αυτοί, ούτε άλλα στελέχη του ΔΝΤ, ούτε κανείς άλλος το έχει δείξει αυτό. Οι δαπάνες για τις συντάξεις μπορεί να απέχουν από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, αλλά για τις συνολικές κυβερνητικές δαπάνες δεν ισχύει αυτό. Οπότε αν οι Έλληνες επιλέξουν να διοχετεύσουν τα κοινωνικά τους προγράμματα μέσω των ηλικιωμένων- από αυτούς, μέσω «ενδο-οικιακών» μεταφορών– είναι εμπειρικό ζήτημα το εάν αυτό θα παράγει περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματική «στόχευση» στην περίπτωση της Ελλάδας από το αν αυτές οι παροχές διοχετεύονταν άμεσα από την κυβέρνηση. Ωστόσο, δεν παρέχονται στοιχεία. Αντίστοιχα και για τους ισχυρισμούς για τις επιπτώσεις του βάρους της ατομικής φορολογίας.

Τέτοιες τεχνικά ασταθείς προϋποθέσεις από το ΔΝΤ αντικατοπτρίζουν δύναμη χωρίς υπευθυνότητα.

Ο μόνος φορέας με τη δυνατότητα να διορθώσει αυτά τα μακροχρόνια λάθη στη δουλειά του ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτό εξαιτίας του ρόλου της στο εκτελεστικό συμβούλιο του ΔΝΤ, όπου, μετά το ευρωπαϊκό μπλοκ με το 40% περίπου, είναι ο δεύτερος μέτοχος, με περίπου 18%.

Η επερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ μέχρι τώρα δεν έχει δείξει να επικεντρώνεται σε τέτοια ζητήματα που προκύπτουν σε διεθνείς οργανισμούς. Αλλά η Ελλάδα έχει καλό σκορ στο ΝΑΤΟ όσον αφορά στις στρατιωτικές δαπάνες, ο κ. Τραμπ φαίνεται να περιφρονεί τους διεθνείς οργανισμούς και ο κ. Μνούτσιν, που προορίζεται για υπουργός Οικονομικών, μαθαίνει γρήγορα.
 Οπότε η Ελλάδα έχει χαρτιά να παίξει στην Ουάσινγκτον. Η κυβέρνηση θα έπρεπε τώρα να προσέχει πόσο καλύτερα θα παρουσιάσει τη θέση της σε αυτό το κοινό.-



Περισσότερα στο Twitter: Peter Doyle: www.twitter.com/retepelyod

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
7972 αναγνώστες
Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016
15:42

Η Ισλαμική τρομοκρατία, οι Βρυξέλλες και οι πολιτικοί νάνοι

Του Θανάση Λουκόπουλου *
Ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες

Εκατοντάδες οι αναλύσεις και δεκάδες χιλιάδες οι λέξεις που γράφτηκαν ,και θα γραφτούν, για τα τρομοκρατικά χτυπήματα στις Βρυξέλλες. Για τα αίτια και τις παράπλευρες απώλειες. Για τις επιπτώσεις στην ασφάλεια και την εκτεταμένη κοινωνικοπολιτική αναταραχή που δημιουργούν.

Οι συζητήσεις και οι συσκέψεις στα κλειστά γραφεία θα συνεχιστούν, για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά, οτι οι ειδήμονες και οι πάσης φύσεως υπεύθυνοι, αφιερώνουν ατελείωτες ώρες για το θεωριτικό μέρος των σχετικών υποθέσεων τρομοκρατίας, αλλά υστερούν στο πρακτικό και κυρίως στις μεθόδους πρόληψης.
 

Μπορεί οι Βρυξέλλες να μοιάζουν με πόλη σε εμπόλεμη κατάσταση, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κτεβάσουν ρολά. Η ζωή, μοιραία,δεν μπορεί να σταματήσει. Βεβαίως οι αστυνομικές επιχειρήσεις θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση σε όλες τους Δήμους και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας, που ακόμη παραμένει σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού. Οι πολίτες ανησυχούν και η κυκλοφορία στους δρόμους είναι περιορισμένη. 

Πολλοί απο τους πολίτες καταφεύγουν σε περιοχές της Φλάνδρας που θεωρείται πιο ασφαλής. Οι εξελίξεις έχουν φέρει την πολιτική ζωή της χώρας σε κατάσταση μερικού διχασμού, καθώς οι παραιτήσεις δύο κορυφαίων υπουργών (που δεν έγιναν δεκτές) σηματοδοτούν ρήγματα στον πολιτικό συνασπισμό της κυβέρνησης Σαρλ Μισελ. 

Για όσους γνωρίζουν το μικρό Βέλγιο με τις πολλές εθνοτικές ιδιομορφίες δεν υπάρχουν απορίες γιατί κάποια "συστήματα"που μοιάζουν να υπολειτουργούν. Ο γλωσσικός διαχωρισμός και οι πολλές τοπικές αυτονομίες δεν διευκολύνουν τον ομοσπονδιακό συντονισμό. 


Παρόλα αυτά, στο Βέλγιο λειτουργούν άριστα τα... χρήσιμα "υπο-συστήματα" της καθημερινότητας. Έτσι η χώρα, ως παζλ Δήμων μπορεί να διατηρήσει την άψογη λειτουργία της χωρίς κεντρική κυβέρνηση, αλλά δεν μπορεί να συντονίσει την εθνική της ασφάλεια.

Οι Βρυξέλλες είναι η πλέον ιδιόμορφη διοικητικά και δημογραφικά πόλη της Ευρώπης. Εδώ ζουν τρεις κόσμοι: ο ευρω-πληθυσμός, οι γκετοποιημένοι εμιγκρέδες και οι Βέλγοι (ως μειοψηφία). Κανείς δεν έχει σχέση με τα συμφέροντα ή το περιβάλλον του άλλου. Χωροταξικά δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Εργασιακά δεν υπάρχουν σταυροδρόμια. Πολιτισμικά δεν υπάρχουν κοινές συνισταμένες. Όλα ξέχωρα. Κι όλα μαζί. 

Ετσι άλλωστε εξηγείται,σε ένα βαθμό βεβαίως, και η αδυναμία των αρχών ασφαλείας να καταστρώσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας της πόλης απο ακραία μουσουλμανικά στοιχεία, που κρύβονται πίσω απο την πολυπλοκότητα της αντιρατσιστικής νομοθεσίας και την ιδιότυπη κάλυψη που τους παρέχουν οι υπεράνω υποψίας, ομοθρησκοί τους.

Για τους Βέλγους κυκλοφορούν πολλά γνωστά ανέκδοτα, αλλά... οι Βέλγοι δεν είναι ούτε α-νόητοι, ούτε άφρονες. Είναι μεθοδικοί, ανεκτικοί, συντηρητικοί (με την έννοια των σταθερών βηματισμών), πειθαρχημένοι και περισσότερο αυστηροί με τους εαυτούς τους από κάθε άλλο ευρωπαϊκό λαό.

Οι Βέλγοι δεν κάνουν τους έξυπνους. Τις περισσότερες φορές παριστάνουν τους χαζούς. Στο τέλος, όμως, βγαίνουν κερδισμένοι (έστω επιπλέοντας) επειδή ξέρουν τι και πως το θέλουν.

Το χτύπημα που δέχτηκαν ήταν, δυστυχώς, σχεδόν αναμενόμενο. Γι αυτό και δέχονται σφοδρές επικρίσεις, επειδή ακριβώς δεν μπόρεσαν να το αποτρέψουν, αν και είχαν πολλές και συγκεκριμένες πληροφορίες. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος που κάνει τους πολίτες στο Βέλγιο να αισθάνονται τρομακτική ανασφάλεια. 


Αυτό το διαπιστώνει κανείς στην καθημερινότητα των πολιτών. Απο τους ελέγχους ακόμα και στις σακούλες των σούπερ μάρκετ, μέχρι την απενεργοποίηση των περιςότερων τούνελ της πόλης που κάνει το κυκλοφοριακό ανυπόφορο. Απο την ασφυκτική αστυνομική επιτήρηση των σχολείων, μέχρι την στενή παρακολούθηση όλων των συρμών του μετρό , των τράμ και των λεωφορείων. Οι αστυνομικές επιχειρήσεις είναι ασταμάτητες. Μερικές υπό συνθήκες πανικού. Όλοι είναι ύποπτοι (;) και όλοι είναι διώκτες (!).

Δυστυχώς, σε σχεδόν όλες τις αστυνομικές επιδρομές υπάρχουν «ευρήματα»... Αλλού όπλα, αλλού εκρηκτικά, αλλού στοιχεία που συνδέουν τρομοκρατικές δραστηριότητες, αλλού ένοχες σιωπές.

Δηλωτικό της σχετικής απώλειας ψυχραιμίας είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είχαμε πυροβολισμούς. Και μάλιστα από την πλευρά της αστυνομίας. Όσοι «ύποπτοι» δεν υπάκουαν στις εντολές παράδοσης ή δεν καταλάβαιναν γλωσσικά τις εντολές του τηλεβόα τρώγανε μια σφαίρα στο πόδι. 


Έτσι, έγιναν οι περισσότερες συλλήψεις. Με πιστολιές ελεύθερων σκοπευτών. Αλλά, σε αυτό το σκηνικό η πόλη μεταβλήθηκε σε περιβάλλον εμπόλεμης κατάστασης. Πυροβολισμοί ή ελεγχόμενες εκρήξεις από την αστυνομία και ελικόπτερα εποπτεύουν σχεδόν όλο το 24ωρο.

Η αυξημένη παρουσία βαριά οπλισμένων στρατιωτών είναι εμφανής σε όλη την πόλη και κυρίως σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, στο Μετρό και στον περίγυρο των κτιρίων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να μην επιβάλει lockdaown, δηλαδή να μην απονευρώσει τη λειτουργία της χώρας, όπως είχε συμβεί πριν από λίγους μήνες, και έτσι τα μέσα μαζικής μεταφοράς λειτουργούν (αλλά με μία πόρτα ελεγχόμενης εισόδου στους κλειστούς σταθμούς), τα τρένα λειτουργούν αλλά με μεγάλες καθυστερήσεις ή ακυρώσεις στάσεων και τα σχολεία φυλάσσονται.


Παρά τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας, όμως, όλοι γνωρίζουμε πως οι Βρυξέλλες είναι μια πόλη-μόνιμος στόχος. Η οχύρωσή της είναι εξαιρετικά δύσκολη, δεδομένου ότι εδώ συνυπάρχουν χιλιάδες αξιωματούχοι και εκατοντάδες ύποπτοι που ζουν σε γκετοποιημένες περιοχές δορυφορικών Δήμων.

Μια άλλη διάσταση είναι οι σκηνές φυλετικού διαχωρισμού. Οι Βέλγοι φοβούνται τους ξένους και οι ξένοι (κυρίως οι μουσουλμάνοι) φοβούνται τους Βέλγους. Με τέτοια ψυχολογία δεν είναι παράδοξο ότι το μνημείο θυμάτων (με τα κεριά στα σκαλοπάτια του παλιού Χρηματιστηρίου) στήθηκε από μέλη κοινοτήτων διαφόρων εθνικοτήτων που επιζητούν την απενοχοποίησή τους στη συνείδηση των Βέλγων πολιτών. 


« Δεν είμαστε όλοι τρομοκράτες», «η τρομοκρατία δεν είναι θρησκεία» ήταν τα βασικά συνθήματα. Αλλά, δυστυχώς, όλοι γνωρίζουν μια πικρή αλήθεια: όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι τρομοκράτες, αλλά οι τρομοκράτες είναι μουσουλμάνοι ή ως «ξένοι μαχητές» έχουν ασπαστεί των ισλαμικό φονταμενταλισμό.

Οι Βέλγοι πολίτες είναι ανήσυχοι. Κανείς, πλέον, δεν είναι βέβαιος αν οι διαρκείς επιχειρήσεις κόβουν τα πλοκάμια του χταποδιού ή προσπαθούν να αντιμετωπίσουν μια Λερναία Ύδρα. Παρά το γεγονός πως οι στατιστικές αποδεικνύουν ότι η τρομοκρατία έχει τα λιγότερα θύματα από κάθε άλλη ασύμμετρη απειλή (όπως ο καρκίνος ή τα τροχαία δυστυχήματα) στη συνείδηση των Ευρωπαίων έχει καταγραφεί ως ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος της καθημερινότητάς τους.

Και περισσότερο, επειδή βλέπουν πως οι γενεσιουργές αιτίες αυτής της τρέλας δεν αντιμετωπίζονται. Η Ευρώπη των πολιτικών εξαντλείται σε ρηξικέλευθες ανακοινώσεις και υπέρογκες δαπάνες για την ενίσχυση των συστημάτων ασφαλείας. Αυτό ομως ούτε τους πολέμους σταματά, ούτε τη φτώχεια. 


Έτσι, οι πόλεμοι προκαλούν ξεριζωμούς με συνέπεια και τους κινδύνους πολιτισμικής αλλοίωσης της Ευρώπης από «αλλόθρησκους εισβολείς» (sic) και η απόγνωση των νέων χωρίς μέλλον αυξάνει τα φαινόμενα ριζοσπαστικοποίησης και ιδεασμούς ηρωικών «ακτιβιστών», που πιστεύουν ότι πολλαπλασιάζοντας τα θύματα θα καταστρέψουν στο ευρωπαϊκό – καπιταλιστικό κατεστημένο.

Λάθη και από τις δυο πλευρές, που συντηρούνται και εξαιτίας των πολλών πολιτικών νάνων που διαφεντεύουν αυτή την περίοδο τις τύχες της ανθρωπότητας: τα χρήματα που δαπανώνται ή θα δαπανηθούν για την ενίσχυση των συστημάτων ασφαλείας είναι πολλαπλάσια των χρημάτων που δαπανώνται για κοινωνικές πολιτικές, ενώ ο άτακτος πόλεμος του Ισλαμικού Κράτους είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα ηττηθεί βάναυσα επειδή κανένας άνθρωπος δεν θέλει να μεγαλώνει τα παιδιά του σε μια κοινωνία βουτηγμένη στο αίμα. 


Αλλά, όσο ο πλανήτης διχάζεται σε δύο κόσμους δεν θα μπορεί να δει τον νέο κόσμο που δημιουργούν οι γεωπολιτικές μεταβολές. Αυτόν τον νέον κόσμο – πρόκληση που από τη μια προσκαλεί σε μόνιμη διαμάχη τους πολιτισμούς και από την άλλη δεν προστατεύει τους υπάρχοντες.

Ο Θανάσης Λουκόπουλος είναι πολιτικός συντάκτης, μέλος της ΕΣΗΕΑ, που εργάζεται στις Βρυξέλλες, με καταγωγή από την Δωρίδα

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
724 αναγνώστες
Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016
19:22

...Υπάρχει μόνον ένας τρόπος ειρηνικής συνύπαρξης με όρους ελευθερίαςη αφομοίωση, η πλήρης ένταξη των ξένων στον κύριο κοινωνικό κορμό στο πλαίσιο της φιλελεύθερης δημοκρατίας. 

Πλήρης ένταξη σημαίνει επιθυμία του ανήκειν, σεβασμό της χώρας υποδοχής, διάχυση της παλιάς ταυτότητας στην καινούργια.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι συνύπαρξης με όρους ανελευθερίας: αυτοί που παρατηρούνται σε χώρες με ολοκληρωτικά συστήματα, με θεοκρατικά καθεστώτα και με πρωτόγονες δομές εξουσίας των φυλών. Αλλά, για να εκτιμήσουμε τον πλουραλισμό και να απορρίψουμε την πολυπολιτισμικότητα, πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε τη συντριπτική ανωτερότητα της φιλελεύθερης δυτικής δημοκρατίας έναντι των άλλων συστημάτων.

Ο σημερινός δυτικός πολίτης συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδί: αντιμετωπίζει με αχαριστία τόσο την κοινωνική δομή που δημιουργήθηκε τα τελευταία διακόσια χρόνια όσο και την πορεία της δημιουργίας της – τους στοχασμούς, τους αγώνες, τις επαναστάσεις, τους πολέμους.

Και αντί να προσπαθεί να εφαρμόσει τη δημοκρατία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την αμφισβητεί διαρκώς, πριονίζοντας, όπως συνηθίζουμε να λέμε, το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται».

–(απόσπασμα άρθρου της συμπατριώτισας δημοσιογρ. Σώτης Τριανταφύλλου, η  "Η ανοιχτή κοινωνία αυτοκαταστρέφεται" )

βλέπε βιβλίο : «Πλουραλισμός, πολυπολιτισμικότητα, ένταξη, αφομοίωση»

Αξιολογήστε το άρθρο 
4 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 30123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
οικονομικά - κοινωνικά - πολιτικά άρθρα και σχόλια
για την Ελληνική πραγματικότητα (μετά τη παγκοσμιοποίηση και με τη Νέα Τάξη πραγμάτων).
**ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΛΕΟΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ.
**ΔΕΝ ΜΑΣ ΜΕΝΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΘΟΥΜΕ και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ
ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΤΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ρε γαμώτο !
**ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ, ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
** "Η πολιτική παληά διέφθειρε -όσο μπόρεσε περισσότερο- την ελληνική κοινωνία και σήμερα με τη σειρά της η κοινωνία διαφθείρει τη πολιτική".Ανάξιοι εθνοπατέρες, μαύρο πολιτικό χρήμα, δικαστές προσκυνημένοι, αδικία στη καθημερινότητα, γρηγορόσημα από το νοσοκομείο ως τη πoλεοδομία, δημοσιογράφοι – ΜΜΕ δέσμιοι ης διαπλοκής, καρτέλ παντού. Ανευθυνότητα παντού! Οι πολίτες τα ρίχνουν στους πολιτικούς, οι πολιτικοί στους πολίτες. Ετσι ζούμε τα τελευταία 35 χρόνια ζωής της «Δημοκρατίας» στην Ελλάδα. Είμαστε 29 χρόνια μέσα στην Ευρωπαική Ενωση. Ξεχνάμε όμως ότι η Δημοκρατία γεννήθηκε εδώ στην αρχαία Ελλάδα και κάποτε έδωσε τα φώτα της σε ολόκληρο το κόσμο.
Η Ελλάδα σαν κράτος, ζεί και εξυπηρετείται από το παρα-κράτος, τη παρά-οικονομία, τη παρα-παιδεία, τη παρα-αστυνομία, τη παρα-εργασία, τις παρα-τράπεζες, τη παρα-δημοσιογραφία, το παρα-συνδικαλισμό, τις παρα-εκκλησιαστικές οργανώσεις, τις παρα-τάξεις, τη παρα-κοινωνία, τη παρα-ιστορία της.
Γίναμε παρα-πολίτες στη χώρα Μας.
Ηλθε και η "τρόικα"για να μας βάλει σε...μιά παρα-σειρά.Τα κουρέματα του χρέους μας ξεκίνησαν τον Ιούλιο 2011, προχώρησαν τον Οκτώβριο 2011 και ... θα συνεχισθούν διότι "ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΗ".Το σίγουρο πάντως είναι ότι δε γνωρίζουμε πόσοι από εμάς... θα αντέξουμε μέχρι το 2020.Η κοινωνία των 2/3 καταστράφηκε.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις